'Untitled' (2005). Photographed by © Aristotelis Tzakos. All rights reserved, 2018.
Artemis Potamianou, 2005
Μια εικαστική άποψη βασισμένη στα διδάγματα του Μοντερνισμού προτείνεται από τα έργα του Αριστοτέλη Τζάκοu. Οι ζωγραφισμένοι πίνακες του αποτελούν μια προβολή χρωμάτων με τέτοια ζωτική ένταση όπου τα έργα αποκτούν τη δική τους ζωή . Έντονα χρώματα οργανώνονται σε μοτίβο μιας χαλαρής ορθογώνιας γεωμετρίας, στην οποία κυριαρχούν οι κατακόρυφες και οριζόντιες χρωματικές περιοχές.
Χαρακτηρίζονται από μια συνοχή στη σύνθεση, μια σύνθεση που αποτελεί ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο ισορροπώντας ανάμεσα στην αναπαράσταση και στη μη αναπαράσταση αντικειμένων της φύσης. Και ενώ σε προηγούμενα έργα του Αριστοτέλη Τζάκου υπάρχει σαφής αναφορά σε φανταστικά τοπία, εδώ η αρμονία των χρωμάτων και η ζωή που βρίσκεται στα αποτυπωμένα από την κίνηση του πινέλου ίχνη πάνω στην έντονη - σχεδόν «κτισμένη» ματιέρα των έργων του, δικαιώνουν μια αυτονομία των έργων τέχνης του, που δεν χρειάζονται περιτές περιγραφικές αναφορές. Τα εκφραστικά μέσα της εικόνας, υπηρετούν αποκλειστικά την αuτοσημία τους, ακόμη και στην περίπτωση κάποιας θεματικής αναφοράς, η ματιά μας επιστρέφει στην αναφορά του μέσου.
Ο παραστατικός ή ο μη παραστατικός χαρακτήρας παύει να έχει σημαντικό ρόλο, ενώ σημασία αποκτούν τα χρώματα, οι φόρμες που σχηματίζουν, οι ματιέρες και ο τρόπος που διαμορφώνουν διάφορους ρυθμούς στην επιφάνεια του καμβά και τέλος η οργάνωση της σύνθεσης.
Οι γραμμές - περιγράμματα λειτουργούν ως λεπτά χρωματικά περάσματα που επαναπροσδιορίζουν το χρώμα των φορμών της σύνθεσης, δημιουργώντας πολλές φορές την εντύπωση ενός ρήγματος στην επιφάνεια του πίνακα παρά μιας γραμμής.
Το χρώμα ως χρωματική δύναμη και ως υλικότητα διερευνά την αίσθηση, ενώ παράλληλα το άπλωμα του δημιουργεί τη γέννηση του σχήματος, κρατώντας νωπή τη διαδικασία της Ζωγραφικής. Σε πείσμα των καιρών, η δουλειά του Αριστοτέλη Τζάκου υπηρετεί την ζωγραφική δίνοντας της νόημα και περιεχόμενο.
Άρτεμις Ποταμιάνου. Φεβρουάριος 2005